دراوایل دهه 1900 طبیعت دان استرالیایی توماس لین بنکرافت Aedes aegypti را به عنوان ناقل تب دنگی شناسایی کرد و خروجی گرفت که دنگی توسط ارگانیسمی غیر از یک باکتری یا انگل ایجاد می شود. در طول جنگ جهانی دوم ، تب دنگی در آسیای جنوب شرقی ظهور کرد و به سرعت به سایر نقاط جهان گسترش یافت و باعث ایجاد یک بیماری همه گیر شد.

پشه های جنس آئدس حامل پاتوژن هایی است که باعث تب زرد ، تب دنگی ، تب زیکا و آنسفالیت می شود. پشه آئدس بدن خود را موازی با سطح استراحت نگه می دارد و پروبوسیس (خرطوم)را به سمت پایین خم می کند. بال ها به رنگ یکنواخت هستند. Aedes را می توان از پشه Culex با قفسه سینه نقره ای با نشانه های سفید و موهای مارپیچی خلفی متمایز کردنوک شکم ماده نوک تیز است . Aedes معمولاً در سیلاب، استخرهای باران یا باتلاق‌های نمک تخم می‌گذارد . تخم ها قادر به تحمل دوره های طولانی خشکی هستند.یک لوله تنفسی حاوی یک جفت تافت دارند و لاروها سرشان را با زاویه 45 درجه از سطح آب به پایین آویزان می کنند. چرخه زندگی ممکن است به کوتاهی 10 روز یا در هوای خنک تا چند ماه طول بکشد.
پشه آئدس اجپتی ناقل اصلی ویروس مسئول تب زرد، نوارهای سفیدی روی پاها و لکه هایی روی شکم و قفسه سینه دارد. این گونه خانگی تقریباً در هر نوع ظرفی، از گلدان های گل گرفته تا روکش های دور ریخته شده لاستیک خودرو، تولید مثل می کند.